Ενας στους δύο που ζει στην Ελλάδα δηλώνει ότι δεν θα έφευγε ακόμα κι αν του δινόταν η ευκαιρία, ενώ τον Ιούνιο του 2010, στην αρχή των μνημονίων, θα έφευγε το 74% και θα έμενε το 20%. Ενας στους δύο νέους, είτε ζει στην Ελλάδα είτε στο εξωτερικό, πιστεύει ότι τα χειρότερα είναι μπροστά μας, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό τον Ιούνιο του 2010 ανέρχονταν σε 87%.

Τι ακριβώς συμβαίνει; Και πώς μπορεί να ανασχεθεί η αιμορραγία εγκεφάλων που τουλάχιστον όλοι συμφωνούμε πως είναι μία από τις μεγαλύτερες πληγές που έχουν αφήσει τα οκτώ χρόνια λιτότητας και ταυτόχρονα ένας από τους βασικότερους λόγους ανάσχεσης της ανάπτυξης; Μιλήσαμε με επιστήμονες που μόλις επέστρεψαν στην Ελλάδα, άλλους που θα το ήθελαν αλλά δεν το βλέπουν καν πιθανό κι άλλους που έχουν ρίξει μαύρη πέτρα πίσω τους. Αν υπάρχει ένα κοινό σημείο για όλους, είναι η βαθιά αγάπη για τη χώρα τους. Κι άλλο ένα που θα μας επιτρέψετε να το πούμε πιο ποιητικά: «να πεθαίνεις για την Ελλάδα είναι άλλο κι άλλο εκείνη να σε πεθαίνει».

Ολόκληρο το θέμα θα το δείτε στο efsyn.gr : http://www.efsyn.gr/arthro/tha-epist...ZMeBjeqrI_mGmQ

Συντάκτης:
Ντίνα Δασκαλοπούλου, Αφροδίτη Τζιαντζή