Υπάρχουν στιγμές που οι... λέξεις σιωπούν! Πως να περιγράψεις άλλωστε το τελευταίο αντίο στον φίλο και συνάδελφο Λάζαρο Μουρκάκο που έφυγε τόσο πρόωρα και άδικα από την ζωή, την περασμένη Παρασκευή.



Στην κηδεία του Λάζαρου Μουρκάκου στο νεκροταφείο της Νίκαιας, το πρωϊ της Δευτέρας, ήταν όλοι εκεί. Ηταν από τις σπάνιες περιπτώσεις που κατάφερε ένας αθλητικός συντάκτης να ενώσει το... διχασμένο δημοσιογραφικό κόσμο.
Οχι μόνο από τον Φίλαθλο και την ΕΡΤ όπου εργαζόταν, αλλά δημοσιογράφοι από όλα τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης έδωσαν το παρών! Για τον Λάζαρο! Για τον φίλο, τον συνάδελφο, τον άνθρωπο που παρέδωσε μαθήματα δημοσιογραφίας και ήθους.
Γιατί σε αυτή την πιάτσα που περισσεύουν κακίες και μοχθηρότητα, ο Λάζαρος ήταν φωτεινό παράδειγμα για όλους.

Αλλά που διάθεση για κουβέντα. Χαμηλωμένα κεφάλια, βλοσυρά πρόσωπα, βουρκωμένα μάτια για τον Λάζαρο που σε ηλικία 46 ετών, ο Θεός αποφάσισε να τον πάρει από την ζωή και τον δημοσιογραφικό χώρο. Λες και υπάρχουν πολλοί σαν και αυτόν...

Και όχι μόνο δημοσιογράφοι, αλλά παράγοντες, αθλητές, άνθρωποι της ευρύτερης οικογένειας ήταν εκεί για το τελευταίο αντίο. Ο Ολυμπιακός με μεγάλη εκπροσώπηση καθώς ο Λάζαρος κάλυπτε το ρεπορτάζ της ομάδας. Ο Αντιπρόεδρος Γιάννης Μώραλης, ο σκάουτερ Ανδρέας Νινιάδης, ο διευθυντής Κούλης Δουρέκας, αλλά και ο Υπεύθυνος Τύπου Γιάννης Γιαννόπουλος...

Και όσοι δεν μπόρεσαν να πάνε ως τη Νίκαια και πάλι εκεί ήταν. Είτε με στεφάνια, όπως ο Περιφερειάρχης Γιάννης Σγουρός και η ΠΑΕ Ολυμπιακός, είτε με το μυαλό τους καθώς ο Λάζαρος Μουρκάκος είχε μόνο φίλους, πράγμα σπάνιο για τον χώρο, για την εποχή, για την Ελλάδα...

Αντίο Λάζαρε. Οπως έχει γράψει ο Καζαντζάκης, φοβάμαι να πεθάνω, επειδή θα πεθάνουν μαζί μου, όσοι έχουν πεθάνει.... Εσύ λοίπόν δεν έφυγες, αλλά θα ζεις στο μυαλό και στην καρδιά μας, μαζί με όλους όσοι το αξίζουν!

Πηγή: gazzetta.gr