pdprint.gr Ψηφιακές εκτυπώσεις ,χορηγός του mofeu.eu
μπείτε στο site
View RSS Feed

OriAn...

Το κουστούμι της Μετανάστευσης...

Rate this Entry
Είναι ακόμα ένα κουστούμι που δεν φτιάχνεται one size, αλλά οφείλει να υπολογιστεί πως υπάρχουν διαφορετικά νούμερα ανάλογα με τους λόγους που ο καθένας θέλει να χωρέσει μέσα αλλά και τις συνθήκες που τον περιβάλλουν.

Σε αυτό το φόρουμ, κατά καιρούς, βρισκόμαστε στην κατάσταση να πρέπει να εξηγήσουμε την ύπαρξή μας και τις εμπειρίες μας κατά τις ανάγκες του καθένα (το νούμερο του δικού μας κουστουμιού), αλλιώς είμαστε κάπως. ΕΜΕΙΣ=μετανάστες, σε ΣΑΣ=κάποιους που δεν έχουν την εμπειρία της μετανάστευσης αλλά σε ότι διαβάσουν επιθυμούν να πεις αυτό που θέλουν να ακούσουν, λες και είμαι εγώ η δύναμη που θα αποφασίσει για αυτούς ειδικά στις μέρες μας που η Ελλάδα γνωρίζει the darkest days της μεταπολίτευσης και η ευαισθησία ανεβαίνει κατακόρυφα. Εγώ (όποιος εγώ) είμαι external factor και θα ήταν τραγικό λάθος να βασιστεί σε μένα το πλάνο ζωής ενός άλλου. Τα σχόλια σε αυτές τις περιπτώσεις παρατηρώ θίγονται με επιλεκτική προσοχή και κυρίως στόχο να βάλλουν τον άθρωπο που τα γράφει (που τα ζει) επειδή δεν υπενθυμίζει σε κάθε πόστ πως καλύτερα να κοιμάσαι στο παγκάκι της ξενιτικάς παρά στου τόπου σου, σήμερα, ώστε να πάρει θάρρος όποιος ετοιμάζει βαλίτσες. Ακολουθούν ενίοτε προσωπικές επιθέσεις ως συνέχεια, εντελώς λάθος, αν και πιστεύω ακράδαντα πως είναι σωστό αλλά και χρήσιμο να εκφράζουμε την αντίρησή μας, έστω και αν μερικές φορές το κάνουμε έντονα. Όσο είναι στο χέρι μου επιλέγω να μην απαντώ σε προσωπικούς χαρακτηρισμούς αν και έτσι κατηγορούμε ως απαθής. Προσωπικά είμαι στη διάθεση όλων, αλλά για καυγάδες έξω στην πλατεία, pliz.

Δεν είμαι σε θέση επίσης, να απαντήσω για λογαριασμό όλων των μεταναστών που κατηγορήθηκαν ή θα κατηγορηθούν στο μέλλον ως μεταλαγμένοι και που είναι αυτοί που μόλις χτές κάποιοι από εσάς φώναζαν με γλυκά υποκοριστικά και τρυφερότητα. Προτρέπω να σκεφτείτε όσοι γουστάρετε, πως αν αυτό (εφόσον το δεχτούμε έτσι διατυπωμένο) το παθαίνουμε όλοι, ίσως να σημαίνει πολλά περισσότερα από όσα έχετε καν αντιληφθεί. Και για να το πάω και σε άλλο επίπεδο, αν το εξετάσουμε από μια άλλη σκοπιά, είναι γεγονός πως ΕΙΜΑΣΤΕ διαφορετικοί πλέον, μέσα από την εμπειρία δεν γίνεσαι ποτέ ξανά ο ίδιος άνθρωπος (ανάλογα ασφαλώς για τι μιλάμε). Η δική μου εμπειρία και οι δικές μου εικόνες βασίζονται σε ένα περιβάλλον που έχω και στο blog του φόρουμ, παλιότερα περιγράψει. Κινούμαι σε αρκετούς χώρους, αλλά πάντα σε καθαρά ολλανδικό περιβάλλον και ΟΧΙ σε χώρους κυρίως μεταναστών, και σε αυτό το περιβάλλον βασίζονται οι εικόνες μου.

Προτείνω να μοιράσουμε τους ρόλους όποτε χρειάζεται, κι ο καθένας να κάνει αυτό που ξέρει. Κάποιοι λοιπόν να συνεχίζουν να μιλάνε με συγκρίσεις για την κατάντια της ελλάδας και να δίνουν το ζεστό και τρυφερό αντίο συνοδευμένο από τα λόγια σιγουριάς για το καλύτερο που περιμένει τους υποψήφιους, σαν καλοί ιντερνετικοί φίλοι κάποιοι να μιλούν για το μεγάλο βήμα σήμερα που είναι κάτι σημαντικό για τα πρώτα βήματα και τη χαρτούρα και κάποιοι, σαν εμένα που θα θεωρούσαν υποκρισία τη μείωση της αξίας και του κόστους της 'μεγάλης φυγής', να παίζουν το ρόλο του κακού και της γείωσης μια και έχουμε απομυθοποιήσει τα πάντα όσο αναφορά στο θέμα και που η θέση μου (/μας) θεωρώ πως επιβάλλει, χάρην της πληροφορίας. Εξάλλου δεν είμαστε όλοι για γλύκες και τέτοια σε ανθρώπους που δεν γνωρίζουμε (προσωπικά τα σιχαίνομαι). Έχουμε όλοι το ίδιο δικαίωμα για προσωπική άποψη και προσωπικές επιλογές.

Γενικότερα, ξέρετε αρκετοί από εσάς πια, πως η Μετανάστευση έχει πολλές φάσεις. Την φάση της ιδέας, τη φάση της έρευνας, τη φάση της μεγάλης απόφασης, τη φάση της προετοιμασίας, τη φάση του μεγάλου βήματος, τη φάση του ήρθα (και τώρα?), και ένα σωρό φάσεις εγκατάστασης και προσαρμογής στη νέα ζωή Όλες οι φάσεις έχουν ανάγκη από το χρόνο τους και αρκετά στοιχεία για να κάνουν τη δουλειά τους καλά. Είναι πολλά λοιπόν που μπορούμε να συζητήσουμε σαν καλά παιδιά και όχι μόνο την πολιτική κατάντια της ελλάδας σήμερα (αφορά εξάλλου άλλα threads).

Σε όσους νομίζουν πως ξέρουν καλά κάτι που δεν έχουν ζήσει κάν στη ζωή τους και βάζουν τα όρια των συγκρίσεων και του ανταγωνισμού εκεί που τους βολεύει στην οπτική, έχω το απόσπασμα μιας ταινίας, The American President.

Στην ταινία αυτή, ένας από τους υποψήφιους προέδρους της Αμερικής λέει ένα σωρό possibilities and probabilities χρησιμοποιώντας και αθέμιτα καμιά φορά μέσα για να οδηγήσει τον κόσμο στο δρόμο του, και στο τέλος υπογράφει λεκτικά: ''I am Bob R. and I will be the next President of America!''
Στο απόσπασμα του λίνκ που σας παραθέτω, υπάρχει η ομιλία του προέδρου που αντικρούει με την προκλητικότητα της αλήθειας, τις επιθέσεις του συγκεκριμένου υποψήφιου και υπογράφει λεκτικά: ''I am Andrew S. and I AM the President of America!''.

Σκέφτηκα λοιπόν, μετά από προσωπική επίθεση που δέχτηκα με χαρακτηρισμούς για την προσωπικότητά μου (αθέμιτο όπλο όσο και άχρηστο), πως ο καθένας μπορεί να λέει ότι θέλει, ότι λέμε είναι αυτό που είμαστε εμείς, και γω μπορώ να υποστηρίξω όσα έχω πεί γιατί βασίζονται σε εμπειρία και δεν αφορούν στο χαρακτηρισμό κάποιου ανθρώπου. Δεν είμαι φίλη κανενώς εδώ και δεν ψάχνω για παρεούλα. Είναι κάτι πολύ πιο σπουδαίο που θεωρώ πως κάνουμε στο κομμάτι μετανάστευση, που όσο αφορά στην εικόνα της ζωής του υποψηφίου εδώ αφού εγκατασταθεί πλέον, πλουτίζει μόνο με μικρές προσωπικές αλήθειες για καταστάσεις που ο καθένας μας αντιμετωπίζει, και η πραγματικότητα δεν μπορεί να χρωματίζεται όπως βολεύει αυτόν που παραπονιέται. Η χώρα της μετανάστευσης δεν έχει το ίδιο πρόσωπο για όλους, ούτε οφείλει, επίσης δεν οφελεί κάθε φορά που δίνουμε μια πληροφορία να επαναλαμβάνουμε (συγκριτικά) την τραγική κατάσταση της Ελλάδας για την οποία μόνο ηλίθιος θα διαφωνούσε σήμερα. Κι όλα αυτά, απλά και μόνο για να αντικρούσουμε το αυθαίρετο συμπέρασμα κάποιου πως ''είμαστε κατά της μετανάστευσης''. Με άλλα λόγια εγώ είμαι κατά της ''ύπαρξής'' μου.

Με λένε Orian και εδώ και δώδεκα χρόνια ΕΙΜΑΙ μετανάστρια!!!

( σε δύο χώρες τους εξωτερικού, για να μην πω και για την εσωτερική μετανάστευση και κάνω το νούμερο 23 χρόνια από τότε που έβαλα τον εαυτό μου στο δρόμο. Ξέρω ακριβώς για τι πράγμα μιλάω!)
Tags: None Add / Edit Tags
Categories
Uncategorized

Comments

  1. Natasa85's Avatar
    Πριν ακόμη γίνω μετανάστρια, οφείλω να ομολογήσω πως κι εμείς που ετοιμαζόμαστε, χρειαζόμαστε μία αντικειμενική (όσο το δυνατόν) σκοπιά επί όλων των θεμάτων που αφορούν τη μετανάστευση. Γιατί αν μη τί άλλο, οι εκπλήξεις μπορεί να μην είναι πάντα τόσο ευχάριστες.
  2. OriAn...'s Avatar
    Είναι γεγονός πως αντικειμενισμός είναι δύσκολο να υπάρχει. Ένα συναίσθημα ευθύνης (έτσι μικρούλι) όμως, όταν γράφεις μια ιστορία δεν είναι κακό. Η ιστορία ποτέ δεν θα ικανοποιήσει όλων τις ανάγκες. Ούτε οφείλει. Θα δώσει ένα πράσινο ή κόκκινο φώς για ένα συγκεκριμένο μικρό κομμάτι ανάμεσα στα πολλά που έχει συγκεντρώσει στη λίστα του αυτός που ερευνά... και ερευνά γιατί θέλει να ξέρει όσο πιο πολλά γίνεται ώστε να διαμορφώσει τη δική του εικόνα. Είτε για τα πρώτα βήματα είτε για τα επόμενα. Μετανάστευση δεν είναι έφυγα απλά. Είναι επίσης όπου πάω πέρνω μαζί μου... τον εαυτό μου, άρα ένα κομμάτι των προβλημάτων μου ίσως με ακολουθήσει κατά πόδας.
    Είναι καλό να γνωρίζεις τον ''πομπό'' ώστε να αποκωδικοποιείς όσο γίνεται καλύτερα το ''μήνυμα''. Αν δεν έχεις αυτό το πλεονέκτημα, καλό είναι να προσέχεις πάντα...

Trackbacks

Total Trackbacks 0
Trackback URL:
μπείτε στο site