pdprint.gr Ψηφιακές εκτυπώσεις ,χορηγός του mofeu.eu
μπείτε στο site
  • Amused
  • Angry
  • Annoyed
  • Awesome
  • Bemused
  • Cocky
  • Cool
  • Crazy
  • Crying
  • Depressed
  • Down
  • Drunk
  • Embarrased
  • Enraged
  • Friendly
  • Geeky
  • Godly
  • Happy
  • Hateful
  • Hungry
  • Innocent
  • Meh
  • Piratey
  • Poorly
  • Sad
  • Secret
  • Shy
  • Sneaky
  • Tired
  • Wtf
  • Results 1 to 7 of 7
    1. #1
      Member
      This user has no status.
       
      I am:
      ----
       

      Join Date
      Mar 2012
      Age
      38
      Posts
      28
      Points: 273, Level: 1
      Points: 273, Level: 1
      Level completed: 99%,
      Points required for next Level: 0
      Level completed: 99%, Points required for next Level: 0
      Overall activity: 27.0%
      Overall activity: 27.0%
      Achievements:
      3 months registered250 Experience Points
      Thanks
      2
      Thanked 2 Times in 2 Posts
      Rep Power
      0

      Lightbulb Αγγλία - Πρώτα βήματα

      Καλημέρα,

      Έχω αρχίσει να κοιτάω με ενδιαφέρον την ιδέα του να πάω προς Αγγλία. Κοιτώντας διάφορα site (π.χ jobsite.co.uk) βλέπω πως η αγορά στο αντικείμενο μου (IT) είναι απίστευτα καλή (σε σχέση με την Ελλάδα) και υπάρχουν αρκετές ευκαιρίες. Έχω πτυχιό από ελληνικό ΑΕΙ στην Πληροφορική και μια μικρή προϋπηρεσία 2-3 ετώ και δεν νομίζω να μην βρω κάτι. Αν μίλαγα σε recruiters και τους έλεγα πως είμαι Ελλάδα και θα βρίσκομαι Λονδίνο σε 1-2 μήνες πιστεύετε θα με έπαιρναν στα σοβαρά και θα μου έδιναν μια ευκαιρία ή θα πρέπει αναγκαστικά να βρίσκομαι εκεί?

      Το πρόβλημα μου ωστόσο είναι η έλλειψη πληροφοριών σχετικά με τα πρώτα βηματα που πρέπει να κάνω σε ότι αφορά το που θα μείνω. Έχω έναν γνωστό που μπορεί να με κρατήσει 3-4 μέρες το πολύ. Κάτι είναι κι αυτό. Μετά τι γίνεται όμως? Ψάχνω για ξενοδοχείο? Για hostel? Κι αν ναι έχει κανείς να προτείνει κάτι? Ξενοδοχείο για πόσο καιρό? Δεν θα σου φάει απίστευτα λεφτά? Λογικά θα πρέπει μετά να βρεις κάτι πιο μόνιμο.

      Κοίταξα λίγο το flatshare αλλά δεν ξέρω πόσο εύκολο είναι να βρείς συγκάτοικο.

      Γενικότερα ένα budget για 1-2 μήνες πόσο το υπολογίζει κανείς? (δεν απαιτώ να μένω σε διαμέρισμα με WC από πεντελικό μάρμαρο :P). Όπως καταλάβατε οι ερωτήσεις είναι άπειρες και όσο κι αν έχω ψάξει δεν έχω βρει κάτι (ακόμα και σε ένα thread στο mofeu).

      Ευχαριστώ,

      Υ.Γ Μιλάω πάντα για Λονδίνο.

    2. #2
      Super Multicultural Moderator
      This user has no status.
       
      I am:
      Awesome
       

      Join Date
      Nov 2009
      Location
      Holland
      Posts
      3,293
      Achievements:
      Three FriendsCreated Blog entryOverdriveTagger Second Class10000 Experience Points
      Thanks
      276
      Thanked 177 Times in 151 Posts
      Blog Entries
      4
      Rep Power
      16
      Σε ποιά περιοχή του Λονδίνου μιλάς? Εχεις ορίσει κάποιες? Στο κέντρο του Λονδίνου είναι απλησίαστα τα ενοίκια...

      Κάποιες περιοχές που ίσως (από ότι άκουγα πιο παλιά) βρείς κάτι πιο προσιτό αλλά και πάλι ακριβά... και ''ακουμπάνε'' κέντρο, είναι πχ το Euston, Kings Kross (northeast)... ένας φίλος που έμενε στο Holborn (east center) πλήρωνε τα μαλλιά της κεφαλής του για ένα διαμέρισμα με αρκετά δωμάτια για 5 άτομα (ως φοιτητής).

      Στο Λονδίνο έχω πάει άπειρες φορές (ζούσα και ένα διάστημα στη Σκωτία και ταξίδευα εκεί, προ δεκαετίας) και τελευταία φορά πήγα πριν δύο χρόνια... είναι πανάκριβο ακόμα και για τους καλούς μισθούς που προσφέρει. Οι περισσότεροι κοιτούν προάστιο για να μείνουν...

      Για προσωρινά, δεν ξέρω πόσο τρέντ είναι στο Λονδίνο να μείνεις σε σπίτι οικογένειας που διαθέτει και νοικιάζει έξτρα δωμάτιο (πχ, σοφίτα) κάτι που γίνεται πολύ στην ολλανδία. Ψάξε και κάτι τέτοιο, ίσως είναι πιο οικονομικό ακόμα και από hostels...

      Να μένεις στο Λονδίνο, χωρίς σπίτι δικό σου, με πιθανά έξοδα διαμονής και τροφής απ' έξω αν δεν έχεις χώρο να μεγειρεύεις, κτλ, και έχοντας ανάγκη να μετακινηθείς πολύ ψάχνοντας δουλειά και σπίτι... Πιστεύω πως θές περισσότερα από κάτι ανάλογο στην Ολλανδία (δηλαδή θα έλεγα πάνω από 1300 ευρώ για ένα μήνα)...

      Πιο αναλυτικά... με πόσα θα βρείς στέγαση... 20-30 λίρες τη μέρα? αυτό μας κάνει 600-900 λίρες για ενοίκιο... διατροφή, αν θες για σούπερ μάρκετ 150-200 το μήνα, τρώγοντας έξω αυτά είναι pinuts... διαδρομές/εισητήρια? Λοιπά έξοδα?)

      Αργότερα όταν θα βρείς σπίτι ίσως έχεις λιγότερα για ενοίκιο... αλλά και αυτό εξαρτάται. Αν δε θες δόμα/σοφίτα/γκαρσονιέρα, τότε θα είναι ακριβά... Εγώ, στη Σκωτία που ήταν φτηνότερα (και εκτός πόλης!!) πριν δέκα χρόνια για ένα σπίτι με σαλόνι δυο δωμάτια και ένα τρίτο μικρούλι, κουζίνα, wc και μπάνιο, πλήρωνα 700 λίρες σύν το council tax γύρω στις 70 λίρες (τότε/για εκεί!!!)... σύν τα έξοδα τηλεόραση, ηλεκτρικό, νερό, κτλ.

    3. #3
      Member
      This user has no status.
       
      I am:
      ----
       

      Join Date
      Mar 2012
      Age
      38
      Posts
      28
      Points: 273, Level: 1
      Points: 273, Level: 1
      Level completed: 99%,
      Points required for next Level: 0
      Level completed: 99%, Points required for next Level: 0
      Overall activity: 27.0%
      Overall activity: 27.0%
      Achievements:
      3 months registered250 Experience Points
      Thanks
      2
      Thanked 2 Times in 2 Posts
      Rep Power
      0
      Το θέμα είναι πως στο Λονδίνο υπάρχουν απίστευτα πολλές δουλειές.

    4. #4
      Super Multicultural Moderator
      This user has no status.
       
      I am:
      Awesome
       

      Join Date
      Nov 2009
      Location
      Holland
      Posts
      3,293
      Achievements:
      Three FriendsCreated Blog entryOverdriveTagger Second Class10000 Experience Points
      Thanks
      276
      Thanked 177 Times in 151 Posts
      Blog Entries
      4
      Rep Power
      16
      Το ξέρω... αλλά πάντα υπήρχε αυτό το άνισο/άδικο ανάμεσα στην προσφορά εργασίας και την τιμή των ενοικίων... (το άκουγα και πιο παλιά)
      Last edited by OriAn...; 27-03-2012 at 08:54 PM.

    5. #5
      Member
      This user has no status.
       
      I am:
      ----
       

      Join Date
      Mar 2012
      Age
      38
      Posts
      28
      Points: 273, Level: 1
      Points: 273, Level: 1
      Level completed: 99%,
      Points required for next Level: 0
      Level completed: 99%, Points required for next Level: 0
      Overall activity: 27.0%
      Overall activity: 27.0%
      Achievements:
      3 months registered250 Experience Points
      Thanks
      2
      Thanked 2 Times in 2 Posts
      Rep Power
      0
      Κοίτα δεν έχω αυταπάτες πως τα νοίκια δεν είναι ακριβά. Λογικό είναι. Κάθε μεγάλη πόλη του κόσμου έχει μεγάλο κόστος ζωής.

      Το πρόβλημα είναι πως θα βρεθώ από το αεροπλάνο under a roof :) χωρίς να φύγουν τρελά λεφτά (ξενοδοχεία). Γενικότερα τα πρώτα βήματα -οι πρώτες εβδομάδες πιστεύω είναι τα δυσκολότερα βήματα της μετανάστευσης και δεν υπάρχει ξεκάθαρη περιγραφή τους πουθενά.

    6. #6
      Super Multicultural Moderator
      This user has no status.
       
      I am:
      Awesome
       

      Join Date
      Nov 2009
      Location
      Holland
      Posts
      3,293
      Achievements:
      Three FriendsCreated Blog entryOverdriveTagger Second Class10000 Experience Points
      Thanks
      276
      Thanked 177 Times in 151 Posts
      Blog Entries
      4
      Rep Power
      16
      (όχι, το Λονδίνο είναι έξτρα ακριβό γενικότερα και ειδικά στο κέντρο του, ίσως το κέντρο του Παρισιού να είναι επίσης έτσι... καταλήγω πως το κέντρο του Αμστερνταμ δεν είναι τόσο τραγικά ακριβό, ούτε καν το κέντρο της Αθήνας)

      Υπάρχουν αρκετές περιγραφές για τις πρώτες μέρες στη μετανάστευση, ακόμα και μερικοί νέοι εδώ το έκαναν πρόσφατα να μας περιγράφουν. Ο καθένας έχει διαφορετικό view...

      Για μένα ήταν ένα σοκ κυρίως από θέμα καιρού και ζεστασιάς, είχα την ασφάλεια δουλειάς και για ένα μήνα στέγης... Αυτά πριν από 12 χρόνια. Μια μέρα αποφάσισα να δεχτώ την πρόκληση. Εκανα μια συνέντευξη σε μεγάλη πολυεθνική, με δέχτηκαν και μέσα σε δύο βδομάδες έφυγα για το Greenock της Σκοτίας. Δεν πρόλαβα να χαιρετήσω ούτε την οικογένειά μου που ζει σε νησί ούτε να καταλάβω καλά τι κάνω. Η μητέρα μου νόμιζε ''πάλι για διακοπές στη σκοτία παιδι μου???"

      Ήταν μια καυτή μέρα του ιούλη και μια Αθήνα με λιωμένη άσφαλτο και 40 βαθμούς που άφησα πίσω μου, και ένα κομβόϊ από φίλους που με πήγαν στο αεροδρόμιο (παραλία τότε) λέγοντας μου να μην φύγω, να μην κάνω βλακείες, να γυρίσω σύντομα... και έφτασα σε μια Γλασκώβη απομεσήμερο, με 8 βαθμούς κελσίου, να με περιμένει μια γνωστή, που μου είχε προτείνει τη θέση. Δεν ήταν καν φίλη μου. Τις επόμενες μέρες διαπίστωσα τι σημαίνει Σκωτσέζικο ντούς... Ντάξει, με τον καιρό, όχι στο μπάνιο. Πήγαινα στη δουλεια κάθε πρωί και πριν έπρεπε να δω τον καιρό για να ξέρω αν θα έχει βροχή, τα πέδιλά μου, τα υπέροχα λινά παντελόνια μου, αμάνικα μπλουζάκια, όλα άχρηστα εντελώς (τα χάρισα σε φίλες αργότερα, στην ελλάδα)... σχεδών πάντα είχε μια τρομακτική ομίχλη το πρωί... ακόμα θυμάμαι τη θλίψη μου από αυτό και μόνο...

      Στη δουλειά δεν ένιωσα φόβο παρότι έπρεπε να μάθω μέσα σε 1-2 βδομάδες να χειρίζομαι δέκα διαφορετικά συστήματα μια και από τους τέσσερις στο γραφείο, έμεινε μόνο μια που θα έπερνε διακοπές σε 2 βδομάδες... και αυτή έπρεπε να μου μάθει τα πάντα, ώστε να μπορώ να κάνω τα πάντα όσο θα ήμουν μόνη μου. Η εκπαίδευση που είχαν υποσχεθεί, ξεχάστηκε από την πρώτη μέρα. Εναλλακτικά έπρεπε να ρωτάω την μάνανζερ, και σε τέτοιες εταιρίες δε θέλεις (όπως έμαθα νωρίς) να φτάνεις σε αυτούς τόσο εύκολα... καλύτερα να ψάξεις μόνος τη λύση... (έχει να κάνει με τι μηνύματα δίνεις και λαμβάνουν, και έχει συνέπειες μετά σε κάθε περίπτωση, αν σε ενδιαφέρει λιγάκι από θέμα καριέρας). Παρόλα αυτά, θυμάμαι στη δουλειά αρκετά καλά συναισθήματα και κυρίως αυτό το ''θαυμασμό'' που έδειχναν σε εμάς τις μεσογειακές... άντρες ή γυναίκες δεν μας φερόντουσαν ρατσιστικά ή ρηχά, αλλά με αρκετή προσοχή και ειλικρινή θαυμασμό σε πολλές περιπτώσεις...

      Το άγχος μου ήταν μεγάλο τις δύο βδομάδες που ''έφευγα'' από ελλάδα, γιατί δεν ήξερα το εργασιακό περιβάλλον. Η στέγαση δεν με απασχολούσε τόσο, γιατί η εταιρία μου πλήρωνε ένα μήνα ξενοδοχείο. Η δουλειά όμως ήταν το έσοδό μου, και εγώ έφευγα με φεσομένες πιστωτικές κάρτες και στόχους. Ηταν η πρώτη εμπειρία μου να ζήσω στο εξωτερικό και κανείς φίλος πιο πρίν δεν το είχε κάνει... ήμουν η πρώτη. Επίσης δεν είχα όλο αυτό που προσφέρει ένα φόρουμ σαν ετούτο, και έτσι δεν είχα κυριολεκτικά ιδέα τι με περιμένει... Οταν βρέθηκα στη δουλεια και μυρίστηκα την ατμόσφαιρα κτλ, ησύχασα.

      Τα σπίτια μου φαίνονταν διαφορετικά, οι συμπεριφορές επίσης, αυτό το γάλα στο μεσημεριανό μου έκανε τρομερή εντύπωση, ή που τρώγαμε μαζί με ανώτερα στελέχη, όλοι σαν ίσοι. Οι Σκωτσέζοι μέσα στο μυαλό μου, είναι πολύ απλοϊκοί άνθρωποι, και εύκολα σε δέχονται σαν ίσο ή σε αντιμετωπίζουν και σαν ανώτερό τους, δεν έχουν πρόβλημα. Ο ιδιοκτήτης του σπιτιού αργότερα, μας πέθανε γιά να κάνουμε το συμβόλαιο... μέχρι και τον αριθμό από τα πιάτα και τα πιρούνια έγραφε το συμβόλαιο (και ας τα είχαμε ήδη σε κούτα για αποθήκη, σιχαίνομαι να χρησιμοποισω τέτοια πράματα από άλλους, μπλιαξξξ)... Κατά τα άλλα, έπρεπε να μάθω να λειτουργώ με άλλο τρόπο... άλλωτε ήταν ενδιαφέρον, άλλωτε ήταν δύσκολο... υπήρχαν όμως πολλές στιγμές που ένιωθα όπως και στη χώρα μου (πχ, πο πο πο , δευτέρα πρωί πάλιιιι, ποιός σηκώνεται?)

      Από την πρώτη μέρα που βρέθηκα στη ''μετανάστευση''* ήξερα πως μια μέρα θα γύριζα πίσω (αλήθεια, τίποτα μονιμότερο του προσωρινού?). Όταν πήγαινα διακοπές δεν ήταν έτσι. Εβλεπα τα μέρη και εντυπωσιαζόμουνα με τα τοπία. Όταν πήγα για να ζήσω, από την πρώτη μέρα, η ματιά μου άλλαξε αυτόματα.

      Με τα χρόνια κατάλαβα πως ήταν σαν το κέντρο του βάρους της ζωής μου να είχε μετακινηθεί κάπου έξω από το σώμα μου... το οικείο μου ήταν γυρω μου μεν σιγά σιγά, αλλά έφτανε ως την ελλάδα, άρα μεγάλωνε τον κύκλο... όταν ζεις στη χώρα σου, το οικείο σου περιορίζεται σε κείνο το κέντρο... όταν ζεις σε μια άλλη χώρα, αυτό το κέντρο έχει δύο κέντρα και γίνεται πολύ μεγαλύτερος ο κύκλος που μέσα του χτίζεις πράματα... (τι λέω και είναι και μεσημέρι ακόμα, και δεν έχω πιεί σαν τον andreask).

      Οι πρώτες μέρες της μετανάστευσης στη Ολλανδία ήταν διαφορετικές. Είχα μια άρνηση και γενικά ένιωθα κάπως λαμβάνοντας κύμματα από το περιββάλον που βρέθηκα... δύσκολο να τα πω... δεν έχω κατασταλάξει ακόμα δέκα χρόνια μετά... will come back... ελπίζω όμως οι πρώτες μου μέρες στη Σκοτία να σου έσωσαν μια εικόνα για το τι ένιωθα εγώ εκείνες τις πρώτες μέρες...

      *όταν λέω μετανάστης, νιώθω πως δεν δικαιούμε να χρησιμοποιώ για μένα αυτό τον όρο. Επειδή οι οικονομικοί μετανάστες είναι η πιο βαρβάτη κατηγορία που χρησιμοποιεί αυτό τον όρο, θεωρώ πως εγώ είμαι μια τυχερή ή καλομαθημένη μετανάστρια άρα κρίμα να λέγομαι καν μετανάστρια... Πάντως νιώθω καλά πως δεν ζω στο ''σπίτι'' μου παρότι η ολλανδια είναι σπίτι μου (αν και τώρα πια αυτό το νιώθω ενίοτε και στην ελλάδα... πρέπει να είναι το συναίσθημα του να έχεις δυο πατρίδες)


    7. The Following User Says Thank You to OriAn... For This Useful Post:

      glazar (24-05-2013)

    8. #7
      Super NL Moderator
      is counting the clouds
       
      I am:
      Wtf
       
      pabas's Avatar
      Join Date
      Apr 2010
      Location
      NL
      Posts
      651
      Points: 7,974, Level: 60
      Points: 7,974, Level: 60
      Level completed: 12%,
      Points required for next Level: 176
      Level completed: 12%, Points required for next Level: 176
      Overall activity: 0%
      Overall activity: 0%
      Achievements:
      Three FriendsVeteran5000 Experience Points
      Thanks
      18
      Thanked 214 Times in 133 Posts
      Rep Power
      10
      Πριν λίγες ώρες γύρισα απο Αγγλία. Επεστρεψα μαζι με ενα συνάδελφο και τα λέγαμε, πώς βρεθηκα εγώ ο Ελληνας στην Ολλανδία, κι εκεινος Νοτιοαφρικάνος -μέσω UK- στην Ολλανδία.

      Σαν εισαγωγή, για να καταλάβεις καλύτερα υπο ποιά οπτική βλέπει κι εκεινος τα πράγματα, να πώ: ηλικιακά θελει λιγα χρόνια για τα 40, εχει δουλεψει ως τωρα σε δουλειές σχετικές με πληροφορική. Μετα τη Ν.Αφρική, έζησε 1 χρονο Ολλανδία, μετά 5 χρόνια στην Αγγλία (κοντά Λονδίνο), σαν φοιτητής, και τα τελευταία 5 χρόνια εργαζόμενος στο Αμστερνταμ.
      Δηλαδή δεν ειναι ντόπιος σε καμια απο τις 2 χώρες, αλλα με μια 5ετία, και με γνώση των γλωσσών, έχει πάρει κατι παραπάνω απο μια γεύση και στις δύο χώρες.
      Μητρική του ειναι τα Αγγλικά, και 2η γλώσσα τα Αφρικάανς (γλώσσα στενός συγγενής με τα Ολλανδικά), δηλαδη τα καταλαβαινει τα ολλανδικά οταν του μιλάνε, αλλα απο γραμματική, κλπ, για να γράψει ενα σοβαρό κείμενο στην ολλανδική έχει πολλά κενά/λάθη.



      Στην αρχική ερώτηση μου, γιατί ηρθε Ολλανδία, και δεν εμεινε Αγγλία, αφου ειχε μαθει εκει τα κατατόπια, είχε και Βρετανικο διαβατήριο, ειχε και πτυχιο Αγγλικής σχολής, πώς έτσι?
      Η απαντηση του, απόλυτη και περιεκτική: τότε που αποφοίτησα, με μηδέν εμπειρία, δεν έβρισκα δουλειές. τίποτα δεν υπήρχε (εννοούμε σχετικές με τις σπουδές του, όχι προσωρινές/του ποδαριού/κλπ). Ενώ στην Ολλανδία (κρινοντας απο τις αγγελίες), υπηρχε μεγάλη ζήτηση στο IT, και έλλειψη αντίστοιχων πτυχιούχων.


      Μετα μου αράδιασε και μερικά παραδείγματα, που τα έβλεπα κι εγώ απο διάφορες πηγές, και δεν ξαφνιάστηκα ιδιαίτερα, εκτός απο το σημείο που μου είπε και για το κόστος της στέγης.
      Στην Αγγλία για να βγάζει το νοίκι του ζοριζόταν, ενώ στην Ολλανδία δεν είχε σημαντικό πρόβλημα (κανοντας σύγκριση επι ίσοις όροις, δηλ. Λονδίνο με Αμστερνταμ, αντοίστοιχης ποιότητας διαμέρισμα, με τους ανάλογους μισθούς ).

      Στο θέμα υγεία, και κοινωνικό κράτος θεωρεί το Η.Β αρκετά πιο πίσω. Μου ειπε οτι οταν χρειάστηκε να κανει μια εγχείρηση, στην Ολλανδία ειχε αναμονή κάπου 4 βδομάδες, ενω το NHS (Βρετανικό ΕΣΥ) για την ίδια ακριβώς επέμβαση, θα τον ειχε στη λίστα κανα 4μηνο.
      Τα ιδια πιστευει και για την εκπαίδευση. Οτι αν εχεις παιδιά, ή κάνεις τέτοια σχέδια, η δημόσια παιδεία στην Ολλανδία λειτουργεί λίγο καλύτερα.

      Στις υποδομές και συγκοινωνίες, παλι ΗΒ έχει μεγάλα προβληματα. Μας ελεγαν οι Αγγλοι συνάδελφοι (που δουλευουν σε ένα γραφειο Λονδίνου, και ενα στην κεντρική Βρετανία), για κάτι χρόνους μετακίνησης σπίτι-γραφείο-σπίτι, "ακατάλληλους για ανηλίκους" :)
      . Μποτιλιάρισμα και αγιος ο θεός.

      Δεν ειναι οτι δεν έχει υποδομές. Φυσικά αν συγκρίνεις τη Βρετανία, με μεσογειακές και βαλκανικές χώρες, ειναι πολύ μπροστά. Και τρελό δύκτιο Μετρό, και τρένα, και λεοφωρεία, και αυτοκινητόδρομους, απ' όλα έχει. Το θέμα ειναι οτι η οι υποδομές δεν επαρκούν πλέον για το συγκεκριμένο πληθυσμό που εχει μαζευτεί γύρω απο το Λονδίνο, σε συνδιασμό και με τις περικοπές που προσπαθουν σε ολα τα δημόσιες, ημι-δημόσιες υπηρεσίες . Και οι τιμές των ακινήτων κανουν τον κοσμο να πηγαινει ολο και πιο μακρυα για διαμονή, αλλα να επιστρεφει καθε πρωί για δουλειά, αρα αγορά ΙΧ, αρα κινηση. Και οσο φθίνουν οι υπηρεσίες των ΜΜΜ, αλλο τοσο αυξανει το κίνητρο να χρησιμοποιείς ΙΧ.
      Και στην Ολλανδία, οι Ολλανδοί γκρινιάζουν για τα τρένα , έγινε και σήμερα χαμός στο αεροδρόμιο, οπως και πριν μια βδομάδα, αλλα σε γενικές γραμμές, οταν δεν υπάρχουν έκτακτα θεματα (απεργία, βλάβη, χιόνια) , το συστημα δουλευει πολύ καλύτερα. Οχι δικη μου γνώμη -που παω με ποδήλατο- του συναδέλφου που κινήται με τρένο καθημερινά.




      Σε μια φάση που μιλάγαμε για μισθους και όρους εργασίας, με εναν Αγγλο, ηρθα σε δύσκολη θέση. Κανει την ιδια δουλεια με μένα, στον ίδιο όμιλο εταιρειών. Ακριβως τα ίδια πράγματα. Στην Ολλανδία δουλεύουμε 8 ωρες (καθαρές, χωρις το διάλλειμα), και στην Αγγλία 7,5 ώρες. Ολλανδοί (και Βέλγοι) εχουν 13,8 μισθούς (στη συγκεκριμένη εταιρεία - όχι παντού), και 33 μερες άδεια. Στην Αγγλία 12,5 μισθούς και 25 μερες άδεια. Νομιζε οτι τον δουλεύαμε....







      κι ενα ανέκδοτο:
      Το θεμα της εβδομάδας που τελειώνει, στο ΗΒ, ήταν η πιθανή απεργία των οδηγών βυτιοφόρων. Προσοχή: το συνδικάτο τους απείλησε, οτι ΑΝ ο υπουργός δεν κανει κάτι, ΑΝ δεν τα βρουν με τους άλλους -τους εργοδότες π.χ. -, μαλλον θα πάνε σε απεργία , όμως θα ξεκινούσε μετά απο προειδοποίηση 7 ημέρών.
      Δηλαδή, δεν έγινε καμιά απεργία. απλά εγινε λόγος.
      Μετά, βγηκε ενα υπουργός και λεει "δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα, θα κυριαρχήσει η λογική". Βγαινει υπουργός 2ος, και λέει, στο περίπου, "καλά κανει ο κοσμος και γεμίζει το ντεπόζιτο. Μπορει αν θέλει να πάρει και κανενα έξτρα μπιτονάκι να του βρίσκετε!".
      Βγαίνει ο συνδικαλιστής των πυροσβεστών, τον κράζει τον υπουργό Β, "τι λέει αυτός; συστήνει στον κόσμο να παρανομίσει! απαγορευεται να αποθηκευεις καύσιμα στο σπίτι".
      Τρέχουν οι ΙΧ-ήδες πανικόβλητοι στα βενζινάδικα, ουρές, αδειάζουν τα βενζινάδικα, και μποριλιαρίσματα στους γυρω δρόμους. Βαλκανικές εικόνες, χε! χε!

      και το κερασάκι: βγαινει μπροστα στι κάμερες ο ίδιος ο πρωθυπουργός, ο Κάμερον, και λέει "Δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας. δεν υπάρχει απεργία, μην υπερβάλλουμε.... αλλα αν ο κόσμος θελει να γεμίσει το ντεπόζιτό του καλού-κακού, εγώ το βρίσκω μια συνετή κίνηση!!!"
      (σ.σ. Θεός, ε; απο τον δικό μας τον Γιωργάκη πρέπει να το έκλεψε... το μυαλό )
      Last edited by pabas; 31-03-2012 at 03:18 AM.

    Thread Information

    Users Browsing this Thread

    There are currently 1 users browsing this thread. (0 members and 1 guests)

    Posting Permissions

    • You may not post new threads
    • You may not post replies
    • You may not post attachments
    • You may not edit your posts
    •  
    μπείτε στο site
    μπείτε στο site μπείτε στο site μπείτε στο site